CM 6 – Vinnige inloer

CM6

Die offer is geteken, die lening is deur 2 banke goedgekeur.  Ons wag nou slegs om van die ander 2 te hoor, maar op die stadium trek ons tussen Kersfees en Nuwe Jaar.  Geen weggaan vir ons die jaar nie.  Daai nuwe huis sal maar moet doen vir vakansie hou.

Goeie goeie nuus

Vandag se prentjie praat van hoop.  Waarvoor hoop jy?  Ek hoop vir ‘n rustiger lewe, saam met Grim waar ek myself kan wees (Single soos Bondels skryf)  Ek hoop vir kinders wie se pad meer afdraand as opdraand sal wees.  Ek hoop vir geluk.

Hoop het veertjies wat vashaak in jou siel, hoop wat die wysie sing sonder die woorde, hoop wat nooit stop nie

Advertisements

Suidkus versugtinge

http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=797928

img_5089-2

Suidkus is een van die lekkerste plekke op aarde, heerlike warm weer, nie te veel wind nie, strande waar mens nog kan loop en water waarin jy kan swem.  Geen wonder meeste van ons het ‘n staaltjie of twee te vertel oor die Suidkus nie.

Vandat ek kan onthou het ons een keer per jaar erens langs die suidkus gaan vakansie hou.  My ouers het ‘n Voortrekker karavaan en ‘n goue Valiant besit om die swaar ding te trek.  Meestal April vakansies het ons dan die karavaan gepak en afgery Hibberdende se kant toe.  Dit was in die dae voordat die Van Reenen-pas ‘n dubbelbaan was, so met die groot en swaar gedoente, het dit lank gevat om daar uit te kom.  En daar was nie sommer om elke hoek en draai ‘n vulstasie nie, met die gevolg dat daar altyd ‘n mandjie padkos ook gepak moes word.  Gekookte eiers, stukkies wors, klein frikkadelle, broodjies en nog baie ander.  Ons het die lekkerste tye gehad daar by die see, ure geswem en gespeel, altyd met vele maats.  Na my pa en ma geskei is, het ons nooit weer saam met hom daar gaan vakansie hou nie.

Met die egskeiding, het my ma van die geld gevat en sy en ons 3 kinders het met die trein afgery en in die Killarney hotel gaan bly, nogal oor ‘n Desember.  Ek dink ek was so standerd 5.  Oggend en aand-etes was ingesluit en jy kon eet soveel jy wou, wat natuurlik beteken het dat ons drie vrek baie geeet het, ons was glad nie gewoond aan sulke luukse (en baie) kos nie.

Deur my hoërskool loopbaan, het ek nie weer die see gesien nie.  Ek was in matriek toe my kêrel se ouers my saamvra Amanzimtoti toe vir die Julie vakansie.  Ek onthou hoe ons skelm op die strand gerook het en orals na ‘n nagklub gesoek het.  Op die tweede laaste dag ontdek ons toe ‘n klub, maar helaas dit was te laat.  Daarna het ek twee keer saam met ‘n vriendin en haar ouers Durban toe gegaan.  In daardie dae kon mens nog na Durban se starnd gaan en die mellemeule was ‘n groot aantrekking.

Gedurende my eerste huwelik, het ons probeer om elke jaar Suidkus toe te gaan, eers in woonstelle gebly en later ons eie karavaan gekoop.  Gedurende een van hierdie vakansies het ons en die kamp-bure saam Oribi gorge toe gegaan vir die dag.  Vir een of ander rede het ek die uittog met my goue miladys sandale aangepak.  Nodeloos om te sê, ek het meer gegly as enigeiets anders en my voete was vol blase daardie aand.

Gedurende my tweede huwelik het ons elke jaar ten minste een keer Suidkus toe gegaan.  Dis hier waar ek geleer duik het.  Dis ook hier waar ons, ons beste tye saam gehad het.   Een oggend nadat ons van ‘n duik teruggekom het by die karavaanpark (waar ons amper alleen gekamp het), sien ons die ape hardloop rond met brode, lekkergoed, vrugte en en.  Ons wonder waar hulle die lekkernye gekry het en so wrintie-waar het hulle in ons tent ingebreek en absolute verwoesting gepleeg.  Ons kon maar net lag en skoonmaak, aai.

Ek verlang al weer om my voete in die water te gaan sit daar by die Suidkus, om gewigloos tussen duisende kleurvolle visse te kan swem, om swart-bruin te brand op die strand en elke aand met die swoesh van die gety aan sie slaap te raak.

 

My wish

Ek het hierdie brief so week terug geskryf, met die vaste bedoeling om dit te stuur, want alle kommunikasie met die X is nou finaal oor, erf is verkoop, so alles is klaar klaar.  En toe dink ek by myself, ek wil nie regtig ‘n gesprek met hom begin nie, dalk is ek bang vir die antwoord.  So weer-eens eindig die brief aan hom, hier op:

So today is the last day we will ever have to speak to each other.  And even though we’ve only had civilized e-mail conversations for the last year, we still spoke.  Or maybe I was speaking more to myself in my head than to you.  In any case, I want to wish you farewell, such an apt word, farewell.  Fare well through life, I truly wish for you only happiness.  Not the kind that money or drinks or friends bring, but the kind where you have peace in your heart.  For you I wish to stop running to the next thing, stop searching for happiness outside of yourself, start to stop for just a moment and enjoy your here and now.  Maybe you are there already, I’m only starting to get peace now, almost 2 years after our divorce.

Further to that I hope that your kids come find you one day, or at the very least you could have some kind of relationship with them, I know how that used to haunt you.  Every time I look into Zenaldi’s or Minique’s eyes, I still can’t understand how you wouldn’t want to know them, but also I understand how it would have torn your heart apart to be a part of their lives, when you couldn’t be a part of your daughters’.

The last thing I wish for you is true love, someone you could be your true self with, without any masks, without any judgement, just contentedness and peace.  Maybe you have found that already too.  Some part of my heart will always belong to you, some part of my brain will always long for the extreme fun we had together and another part will always want to forget the deep lows we also had.  (makes me think of “diep bad”)

Farewell”

Vandag is dit ook presies ‘n jaar sedert ek vir Grim ontmoet het (hy was date3) en ek is nog nie spyt nie.

Ek is opgewonde soos ‘n kind, die offer op die plot is aanvaar, die dokumente Vrydag ingedien by die bank.  Nou hoop ons dat ons wel ‘n lening sal kry.

Lekker week!!

CM 5 – Kennis vs verbeelding

CM5

My stiefouma het altyd gesê dat ons moet hard leer en soveel moontlik kwalifikasies kry, want geleerdheid kan niemand van jou af wegvat nie, maar deesdae wonder ek of dit die waarheid is.  Is dit nie dalk belangriker om te droom nie.  Waarvoor kry jy al daai boeke-kennis, waarvoor werk mens so hard?  Om nog goed te kan bekostig, ‘n duurder kar te ry, ‘n mooier huis te hê?  En kyk wie het hierdie gesê, een van die slimste mense ooit, Albert Einstein.

CM – 4 – Krag

CM4

My moeg is moeg, my gô is gaar en my lus is geblus.  ‘n Sestig uur week sal dit aan mens doen.  Gelukkig is vandag Vrydag, so daar is hoop vir ‘n salige naweek wat wag.

Wie is jou familie, wie is jou army?  Het jy mense in jou lewe wat onbetwisbaar lojaal is aan jou en jy aan hulle?  Ek hoop so.  Daai hartsmense wat jy in die middel van die nag kan wakker bel en hulle sal nie net die foon optel nie, hulle sal jou kom help.  Daai hartmense wat weet wie jy is wanneer jy jou grimering afhaal, jou hare nie was nie en jy jou oudste sweetpakbroek (met die gate en verfstepe op) aantrek.  Hulle gee nie om hoe jy lyk nie, of jy ryk of arm is, hulle hou onvoorwaardelik van jou.  Daai hartmense wat jou sonder filters reguit vertel wat hulle van ‘n ding dink, by wie jy ook nie filters nodig het nie.

Hierdie naweek gaan ek sorg dat ek ‘n punt daarvan maak om my hartsmense te vertel hoeveel hulle vir my beteken.  Hulle weet dit klaar maar dis lekker om te hoor ook.

CM – 3 – Lief, liewer, liefste

CM3

Vir baie van ons voorheen seergemaakte wesens, is dit baie moeilik om weer te vertrou dat iemand jou nie gaan seermaak nie, baie makliker om alleen te wees.  Dis nie te sleg om alleen te wees nie, jy kan self besluit wanneer jy wat wil doen en tot hoe ‘n mate jy mense om jou wil hê, al dan nie, maar partykere wil jy iemand hê met wie jy kan deel.  Emosies, experiences, jou lyf, wat ook al.  Dit is nou maar een maal so dat die mens nie gemaak is om alleen te wees nie en soos mens ouer word, wil mens saam met iemand kan terugkyk en die onthoue herbeleef.  Dalk is dit ook ‘n geval van dat jy bang is dat jy van die onthoue gaan vergeet en iemand nodig het wat jou kan herriner.

Daai ander persoon dink en doen ook nie heeltemal dieselfde as jy nie en dis goed om so nou en dan jou idees te kan deurpraat en iemand anders se opinie te hoor.  Natuurlik kan al die goeters ook gedoen word saam met ‘n vriend(in) of jou kinders, maar dis hoogs onwaarskynlik dat daai een person alles saam met jou sal kan doen, selfs net 80% is bykans onmoontlik as hy/sy self ‘n partner het.

Hierdie November maand is dit ‘n jaar sedert ek en Grim begin praat het, ontmoet het, ‘n verhouding begin het (Ja, alles in een maand…)  Ek is nog nie by ten volle vertou nie, veral nie myself nie.  Hierdie jaar was vol op en affe, maar die oppe was definitief meer as die affe en miskien is dit al waarvoor mens kan vra.  Bly op die bus, soos Lekkervurig gister geskryf het

Woensdag is wasdag

Nie rerig nie, in my huis is elke dag wasdag, maar vandag wil ek sommer ‘n klomp goeters sê.  Geruime tyd nou al voel ek so half mistroosterig.  Ek kan nie regtig my vinger daarop lê nie, so amper asof ek alweer by ‘n kruispad staan.  Was ek nog altyd so?  So half asof ek net bestaan.  Meer en meer begin ek wonder of ek nie maar tog ‘n bietjie depressief is nie, want eintlik is my lewe goed, eintlik beter as goed.  Ek kan net nie uit hierdie gat uitkom nie.  Voel asof ek verdrink, net so af en toe opkom vir asem.  Is hierdie my nuwe normaal?  Ek lees hierdie blog nou al ‘n rukkie, Amerikaanse vrou, skreeusnaaks meeste dae, maar sy ly aan erge depressie, kan party dae nie eers uit die bed opstaan nie.  Wonder ek of ander mense ook soos sy voel, of meer soos ek, of net altyd happy go lucky is?  Is daar ‘n skaal van depressie?

Hier is ‘n prentjie van een van die comments wat iemand daar by haar gelos het.  Ek moet dit lees, weer lees en dan besef – Ek is genoeg.  Dit is partykeer genoeg om net ok te wees.

Wasgoed skoon, nou nog net die strykwerk!!

You

 

CM – 2 Hallo buurvrou

Vandag se aanhaling

CM2

Jy weet partykeer kyk jy so vas in ‘n problem dat dit onmoontlik word om ‘n oplossing te sien.  Ons kyk huidiglik in 3 areas vir akkomodasie:

  • Laezonia / Hennopsrivier
  • Grootfontein / Bashewa
  • Benoni AH

Ons het ‘n paar vereistes:

  • Groot genoeg vir 9 honde
  • Grond geskik vir skape / hoenders / varke
  • Water (Ons wil aquaponics doen)
  • Huis moet nie uitmekaar val nie
  • Verkieslik oopplan – Grim het ‘n moerse groot 10 sitplek sleeper eetkamerstel wat moet pas
  • Binne ons prysklas
  • Reistyd na Centurion en Kemptonpark omtrent dieselfde

Soos julle kan sien maak die laaste vereiste dit moeilik om in Hennopsrivier te kyk, want dis omtrent ‘n uur se ry van Kempton af, maar die plotte hier is meer bekostigbaar as enige ander plek, so ons kyk nog steeds daar.  Ons het nou al ‘n hele paar plekke in die omgewing gesien en het Sondag besluit dat ons nou eerder gaan fokus op Bashewa, maar daar was reeds ‘n afspraak gemaak vir gisteraand.  Grim was laat want die verkeer was ekstra erg, dit het hom amper 2 ure gevat om daar uit te kom, so ek het die agent alleen ontmoet.  Die oomblik toe ek in die huis instap, het ek geweet, diè is my plek, al die boksies is getick (behalwe die laaste een).  Grim het daar aangekom net toe ons klaar is en hy is ook deur die huis gevat en toe ek vir die tweede keer daar deurstap, hou ek meer daarvan as die eerste keer.

Ek maak kos en Grim sit by die tafel.

Ek – “Ek wil nie hê jy moet so vêr ry elke dag nie“,

Hy – “Ek is bereid om dit te doen, maar dit help nie ons wil meer tyd saam spandeer en dan moet ek elke dag ten minste 2 ure op die pad spandeer nie“,

Ek “Maar dis ons plek daai, kan ons nie ‘n plan maak met werks-ure nie?“,

Hy “Ek weet dis ons plek, ek kan vra

Om en om gaan die gesprek vir ‘n halfuur lank.  En dan, soos ‘n weerligstraal, daai eureka oomblikke wat mens tref.

Ek “Hoekom kan jy nie met die Gautrein ry nie?“,

Hy “Daar is ‘n stasie 6km van my werk af, ek kan ‘n motorfiets of scooter by die stasie los“,

Ek “Ons kan met een kar Centurion toe ry.  Die Gautrein-stasie is net 2km van my werk af.  Dit sal my ook forseer om nie elke dag laat te werk nie

Ons sal die week weet of Grim se huis verkoop is.  Hou duime en groottone vas

Vir al my blogger vriendinne in Harties en Brits: Hallo Buurvrou

Paar fotos van die plek:

HR1HR2HR3

 

Om stil te staan….of nie

Een van die goed waaraan ons in die hedendaagse lewe die meeste behoefte het, is tyd.  Daar was nog altyd 24 uur in elke dag, maar deesdae voel dit asof daar nie genoeg tyd is om alles klaar te kry nie.  So ‘n ernstige behoefte bestaan om net te kan stilstaan.  Af te buk en ‘n blom te ruik, erens te sit en ‘n boek te lees, minder besig-besig te wees.  Nogal iets wat ek glad nie goed doen nie.

Daarom is dit so ‘n groot vreugde en voorreg wanneer een van die liefie-lyfies kom kuier.  Ek het geen ander keuse as om alles wat my so besig hou, te laat staan en my aandag net op hulle te vestig nie.  Nuwe oumas is mos ook maar dom aan die begin (of dalk is dit net ek??)  Ek het gedink dat dit nodig is om hulle besig te hou, vreeslik baie speelgoed gekoop en dan wou hulle nie daarmee speel vir langer as 5 minute nie??  Eish

Toe Zenaldi laas Saterdag kom kuier, het ek besluit om ‘n ander approach te volg.  Ek het aangegaan met die goeters wat ek lankal wou doen, veral buite die huis.  Sy wil net buite speel, nie te geinteresseerd in tv en binne wees nie.  So ek het plante buite rondgeskuif.  Sy was alreeds gebad en in pajamas, maar dit het haar nie gekeer om pens en pootjies binne-in die boma te klim nie of om vir ouma te help potgrond in potte insit nie.  Nodeloos om te sê, ‘n uur het soos ‘n minuut verbygegaan en voor ons weer kon sien was dit donker.

Sy het solank tupper uitgepak, terwyl ek vining kos gemaak het.  Daarna het ons twee gaan bad, met lekker baie skuim en bad speelgoed.  Die arme bdkamer was sopnat, so ook die honde.  Half-nege het sy soet op die matras gaan lê, ek wou nog ‘n app aflaai met soete klanke op, toe was sy reeds in droomland.

cofIMG-20181002-WA0002

Mamma het haar Sondag oggend voor kerk kom haal.  Al wat ek nie kan kleinkry nie, is waarom sy onmiddelik begin huil het, toe haar ma by die deur instap.  Sy het nie een keer eers naby gehuil die hele dag nie?  Kinders?