Planne

Gister het ek gewonder of ek ‘n narcissus is, maar Storieklong het my lank terug verseker dat indien jy dink dat jy dalk een mag wees, jy dit heel moontlik nie is nie, want die tipe mense weet nie dat hulle absoluut selfgesentreer is nie.  Die term “narcissist” is eintlik relatief nuut, al is dit gebasseer op die Griekse mitologie.  Lees meer hier: https://en.wikipedia.org/wiki/History_of_narcissism.  My beskeie opinie is dat hierdie verskynsel al hoe meer voorkom en baie te doen het met die hedendaagse selfgeabsorbeerde lewe en die ding dat mense dink alles kom hulle eintlik toe.  Die Bybelse beginsels van nederigheid en hard werk voor jy iets kry, is lyk my lank vergete.

Anyhow…..hier is die latest Karoo planne en status:

Grim het 3 weke terug gegaan vir ‘n onderhoud, maar met die huidige ekonomie het die plek waar hy wou gaan werk, die projekte waarvoor hulle mense gesoek het, heeltemal gekanselleer.  So nou kyk ons weer meer intens na Calitzdorp.  Ek dink in elk geval dat dit nie ‘n slegte idee is om te probeer om minder afhanklik van goewerment krag en water te wees nie.  Dit sal ook help as mens ‘n deel van jou eie kos kan produseer.  Dit raak ook al hoe moeiliker om deesdae enigeiets te verkoop wat as ‘n luuksheid afgemaak kan word, ek sien dit uit die kinders se salon-omset asook die sement groep waarvoor ek werk.  Daar is ‘n wag-en-sien ding wat aangaan onder die mense van die land wat nie reeds hulle paai gevat en gewaai het nie.  En daar verloor ek weer koers.

Ons gaan die naweek nog ‘n keer af Calitzdorp se kant toe, gaan na drie plekke kyk wat ‘n bietjie meer grond en water het, miskien kan ons ‘n Aquaponics ding begin.  Op die einde van die dag het almal kos nodig en as jy dit goedkoper kan produseer as die res, behoort jy ok te wees.  Ons wil nog steeds die Craft-bier ding ook doen en nog ‘n paar ander goed ook.  Vir so lank as wat my werk my wil hê (en goed betaal), sal ek die werk wil hou, natuurlik met ‘n on/offsite tipe ooreenkoms, sodat Grim en ek darem tyd saam kan spandeer ook.  Die Alzheimers oom (by wie ons die pub wou koop) is ook stil op die oomblik, so ons wil ook probeer uitvind wat daar aangaan.

Soos ‘n kind opgewonde is ek natuurlik, want ek hoor daar is sneeu op die Swartberge.  Ek het nog nooit sneeu in lewende lywe gesien nie, so hopelik kan ons naby genoeg kom om darem ‘n paar fotos te neem en net dalk kan ek ‘n sneeu-engel maak.  Hopelik kan die sneeu-engel haar towerstaffie swaai en die pad vorentoe so klein bietjie duideliker maak.  Dalk, dalk…..

e6e06930c8de0f40a3faacc5b6b0008b

Advertisements

Kaleidoskoop deel 7. Vlug of veg…

Hierdie is ‘n vervolgverhaal deur verskillende bloggers. Om die eerste 6 hoofstukke te lees, klik op die InLinkz skakel hieronder.

Om aan hierdie uitdaging deel te neem, lees die reëls by hierdie skakel.

InLinkz skakel: http://www.inlinkz.com/new/view.php?id=789999

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls(2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22)

Nellie sit in haar kamer en wik en weeg oor haar volgende besluit, sy wil so graag hier in Kimberley bly.  Renier is haar droom ou, Jakkie is die vriendelikste kind en dan is daar boonop nog sprake van ‘n werkie ook.  Alles uitgesorteer.  Skielik hoor sy iemand buite praat, dis ‘n stem wat sy ken, maar gehoop het om nooit weer te hoor nie.

Nellie?  Wie’s Nellie?  Sy het gesê haar naam is Sunè…….”, hoor sy Renier sê.  “Nee, haar naam is Nellie, my niggie.  Sy het haar lewe lank by ons op die plaas gebly.”  Die stem weergalm, Nellie is seker die hele Kimberley kan dit hoor.  Hoe het Chris haar opgespoor?  Sy het in elk geval nie genoeg tyd om nou daaroor te wonder nie.  Sy gryp die toksak onder uit die kas uit en prop haar paar goedjies daarin.  Sonder om koebaai te sê, vlug sy by die agterdeur uit.  Sy hardloop so vining sy kan by die hek uit en in die straat af.  Kalm bly nou, maan sy haarself.  Mense gaan jou onthou  as jy soos ‘n mal ding hardloop.  Sy dwing haarself om te begin stap, trane biggel teen haar wange af.  Waarom kan almal nie net vergeet dat sy ooit bestaan het nie?  Wat nou gemaak?  Haar geldjies is maar skraps en sy kan nie waag om nog van die vervalste R200 note te gebruik nie.

Of kan sy?  Net daar besluit sy om ‘n kans te waag.  Die kat is nou klaar uit die sak, Chris het haar opgespoor en dit sal nie lank wees voor die polisie toeslaan nie.  Sy steek haar duim in die lug, ‘n motor stop langs haar.  “Waarheen wil jy gaan, juffrou?”, hoor sy die ou man agter die stuur vra.  Haar maag maak sulke draaie, maar die oom lyk heel onskuldig.  “Lughawe toe asseblief meneer”, haar antwoord.  “Nee hartjie, noem my sommer oom Danie, ek is juis oppad lughawe toe om my kleinseun te gaan haal.  Spring in.”

Nellie klim in die vreemde kar en kyk nog een keer om.  Sy sien Chris se kar staan nog geparkeer voor Renier en Marlie se huis.  Sy hoop dat dit nog ‘n klein rukkie gaan vat om haar te mis, haar net so effense voorsprong te gee.

By die lughawe aangekom, spring sy haastig uit die motor en waai vir oom Danie.  Hy was darem baie vriendelik en het nie te veel vrae gevra nie.  Sy stap nie direk na die vertreklokaal nie, vra vir Sekuriteit waar sy ‘n privaatvlug kan bespreek.  Hy verwys haar na die gebou langsaan.  Sy stap vining soontoe.  Daar gekom vind sy ‘n man besig op op ‘n selfoon te praat: “Ja meneer, ons sal vannaand nog daar wees. ………….Lanseria het reeds bevestig.  …………..Dis reg so meneer. …………Totsiens.” Hy kyk op en sien haar daar staan.  “Dag meneer.  Vlieg jy Lanseria toe vandag?” vra Nellie, voor die man nog kan antwoord (en haar moed haar begewe), vra sy “My ouma is baie siek in Unitas hospitaal, kan ek jou R20 000 kontant betaal en saam vlieg?”  Die man sien die desperaatheid in haar groot blou oë en sy hart word sag.  “Ja dametjie, natuurlik, ons vertrek oor ‘n halfuur.  Is jy reg om te gaan?”  Sy haal twee pakke R200 note uit die toksak en oorhandig dit.  In haar binneste dink sy dat hy mos in elk geval sou gevlieg het.  “Ek is reg meneer, baie dankie”

Nellie weet nie lekker van vliegtuie nie, nog minder van privaat vliegtuie, maar sy klim in, sonder dat sy nodig het om haar identiteit openbaar te maak.  Sy is net te dankbaar dat die geluksgodin vir een dag aan haar kant is.  Die vliegtuig styg op en Nellie vee nog ‘n traan af.  Die vliënier dink dat sy seker oor haar ouma huil, maar Nellie se hartjie is in ‘n duisend stukke oor Renier, oor Jakkie en natuurlik ook oor wat hulle van haar moet dink, maar sy is ook dankbaar dat sy weggekom het voordat Chris haar kon bykom.  Sy staar na die landskap wat al hoe kleiner word, hoe hoër hulle vlieg.  Skielik begin die vliegtuig ruk.  Selfs Nellie wat nie veel van vlieg weet nie, weet dat hier probleme is….

Keuse:  Die vliegtuig val of dit is net turbulensie en hulle vlieg verder sonder probleme

 

Te veel (vervolg)

Grim bel my gister en sê dat hy 380kg stuff dump toe gevat het.  Ek ys vir wat dan nou sou oorbly.  Hy het ook die tuinjong instruksie gegee om albei waentjies te laai met nog.  Ek kom by die huis en stap so om die waentjies, daar is nie so baie goed op nie, eintlik net gemors, ek sug ‘n slaak van verligting.  Wanneer ek in die garage kyk, is alles nog daar, nog ‘n sug.  Dit was darem nie so erg nie.

Vroeg vanoggend, net toe ek in die kar wil klim, hoor ek hom sê aan die tuinjong, dat alles uit die dak van die garage gehaal moet word, alles ook uit die stoor-wendy.  Ek kry so benoude kol op my maag, maar gelukkig is ek laat en moet jaag.

Eintlik weet ek, ek is ‘n hoarder.  Wanneer daai program op tv wys waar vreemde mense ander se kaste regpak en goed weggooi, skakel ek dadelik oor.  Grim kyk nie rillers nie en daai is soos ‘n riller vir my.  Op ‘n episode van Criminal Minds was daar ‘n ou wat in sy huis dood is, want hy het so opgegaar dat hy nie by sy kamer kon uit nie, hy kon nie sy voordeur oopkry nie.  Joh, ek is nog nie so erg nie.

Grim het nou gebel en gesê dat hy darem die kers-versierings wat in die wendy was, gelos het, die res is alles weg.  Die hol kol op my maag is nou nog groter.

Te veel

Een van die heel eerste goed wat Grim gesê het toe hy in my huis instap was “Sjoe jy het baie goed, is jy seker hier is plek vir my?”  Nou ja ek het nog nooit na my huis gekyk met daai oë nie, ek wou nog altyd een van hierdie tipe huise gehad het:

Maar ek het my lankal vereenselwig met die feit dat my huis nooit so sou lyk nie.  Natuurlik was daar baie verskonings:  “Ek het honde”,  “Daar is nie genoeg kaste nie”, “My huis is eerder ‘n kuierhuis, wat mense welkom laat voel”.  Die waarheid van die saak is dat ek net so sukkel om goed weg te gooi, want wat as ek dit gaan nodig kry, later, eendag?  En toe word ek geforseer om met ander oë na my huis te kyk.  Skielik sien ek die skoenrak wat in my badkamer staan (want daar is geen ander plek daarvoor nie), sien ek ook die skoene raak wat ek vir ‘n jaar nog nie gedra het nie, want hulle knyp my/ is ongemaklik/is nie meer so mooi nie en en.  Ek sien ook die klerekaste raak, met klere in wat lankal te klein/te groot is, klere so oud soos die berge, maar wat steeds hang of lê.  En ek vat ‘n hele naweek, om reg te pak, uit te sorteer en weg te gooi.  Die uiteinde van die saak is dat meer as 1000 kledingstukke op die spaarkamer-bed lê.  Die twee meisiekinders kom vat wat hulle soek en die res word weggegee.  My kaste is nog steeds vol, maar ten minste is daar nou genoeg plek om my skoene binne-in die kas te kan sit, uit die son uit wat hulle verder verniel en daar is net een kledingstuk op elke hanger.

Gedurende dieselfde naweek het ek ook die kombuiskaste uit gesorteer, twee volle munisipale asblikke vol gemors weggegooi.  Die bar-area is ook reggepak en weggepak/weg gegooi.  Ek was moeg, maar baie trots op myself.

Volgende aan die beurt, die studeerkamer.  Daar was 15 jaar oue dokumente, wat nog per faks gestuur was, weggegooi.  Universiteits-boeke van die vroëe negentigs, is in bokse gepak en weg gegee.

Net na die X uitgetrek het, het ek die garage reggepak.  Party van die McGafters het ek geen idee gehad wat dit was nie en nog minder wat dit doen, so natuurlik is dit nie weggegooi nie, want wat as dit deel is van iets wat ek gaan nodig kry?  Die waarheid is, dat elke keer wanneer ek iets soek, kan ek dit nie kry nie.  Ek weet vir ‘n feit dat ek dit gehad het, maar die vet alleen weet in watter kas ek dit vir myself weggesteek het.  Dan gaan koop ek maar nog ‘n skroef/skroewedraaier/boorpunt/whatever, net om diè ook volgende keer te moet soek.

Met my pa se afsterwe, was ek die een wat aangebied het om die tools en goeters in sy garage, wat nie deur ons drie gebruik kon word nie, te vat en van my huis af te verkoop.  Natuurlik het ek nog nie een advertensie geplaas nie en my oorvol garage, is nou nog voller.  Soveel so, dat my kar skaars daar pas.  Gelukkig het ek ook 2 sleepwaentjie gekry, die idee dat ek die kleintjie vir tuinvullis kan gebruik.  Ek vra toe die tuinjong om al die tuinvullis te laai en vra vir Grim om dit na die asgate te vat.  GROOT FOUT.  Ek kom gister by die huis en Grim is baie trots op homself, al die halfleë en harde verfblikke in ‘n ry, sodat dit vanoggend ook op die waentjie kan gaan.  Hy gee die garage sulke skewe kyke.  Sy vrae waarvoor is hierdie en daardie wat ek nie onmiddelik kan antwoord nie, maak my bekommerd.  Hy het nou net gebel, het 380kg na die dump geneem, die tuinvullis nog daar (want die tuinvullis plek is net om die draai), het die tuinjong instruksies gegee om albei waentjies vandag vol te laai, om môre weg te ry.  Ek hoop daar is iets oor in my garage………..

“Jy moet….

…jou swaarkry met lekkerkry klaarkry” was een van daai goed wat my vorige baas nogal gereeld gesê het, ek het op daai stadium gedink dis nou damn oulik en eers jare later besef dat dit eintlik ‘n CJ Langenhoven sêding is.  Hoeveel wysheid is nie in die ou sêding vasgevat nie?  Wanneer iets soos ‘n berg voor jou lê, probeer om die lekker in die proses raak te sien, eerder as net die berg en voor jy jou kon kry, is jy by die eindpunt.

Nog iets wat ek weet, maar soms vergeet, is dat wat ookal jy plek in jou kop gee, jou denke, maar ook jou dade bepaal.

Vanoggend terwyl ek werk toe ry, besef ek dat ek die X nog steeds spasie in my kop gee, dat ek dink dat ek hom nog mis, maar eintlik mis ek die fun, die passie, die onbeskaamde jeugdige entoesiasme waarmee hy alles aangepak het, ek mis glad nie die persoon nie en meer nog, dis daardie selfde egosentriese denke en dade van hom, wat my lewe so amper amper verwoes het.

In my huidige verhouding vergelyk ek Grim met die X, wil ek meer passievolle openbare soene van Grim af hê, terwyl dit glad nie is wie hy is nie.  Hy is die man wat my nog net goed behandel het, wat elke dag iets doen vir my wat my laat glimlag.  Vir hom, is my geluk meer belangrik as sy eie.  En al dans hy nie so goed soos X nie en al soen hy my nie onbeskaamd in die openbaar nie, wys hy elke dag vir my dat ek die belangrikste ding in sy lewe is.

Van nou af: “Wyk satan.”  Dis klaar, ek gaan my swaarky vir eens en altyd nou klaarkry.

Is jy besig?

Hester is jy besig om een van daai boeke te skryf?  Onthou julle daai boeke?  Of dalk was dit net ek wat hulle gelees het.

Ja man daai waar jy so 2 bladsye lees en onderaan staan daar.  “As Nellie kies om te ry, blaai na bl 6.  As Nellie kies om te bly, blaai na bl 9”

En dan lees jy maar vir bladsy 6, maar later lees jy die storie weer en weer, elke keer kies jy die ander keuse.  Met die gevolg dat jy dieselfde boek 10 keer gelees het, elke keer met ‘n ander storie.

Hierso is vir jou ‘n skakel Hester, net sodat jy weet hoe om dit reg te doen:

https://literator.org.za/index.php/literator/article/download/471/632

kies.jpg

 

Girl power

Nog altyd bietjie skaam en baie eiewys, het ek nog nooit vreeslik baie vriendinne gehad nie.  Na skool, so paar vriendinne op universiteit gemaak, maar ek het ook in my 2de jaar swanger geword, so dit was van korte duur.  Later was die kinders se mammas my vriendinne, maar toe ek met die X getroud is, het hy nie van my vriendinne gehou nie, so ek het later maar met sy vriende se girls / vrouens gekuier, meestal 20 jaar jonger as ek.  Met die gevolg dat toe ons uitmekaar is, het ek nie regtig vriendinne van my eie ouderdom gehad nie.  In die singles groepe, het ek nogal heelparty vrouens ontmoet wat soos ek dink, maar ek was mos toe hopeloos te besig om te date, so tyd vir ekstra vriende was daar nie.

So ruk terug toe Grim weg was op ‘n 4×4 ding, het ek een Saterdag niks gehad om te doen nie, so toe ‘n paar mense van die singles groep bymekaar kom om sommer net ‘n pizza te eet, het ek gejoin.  En daar ontmoet ek vir M, ek en sy verskil letterlik 1 dag, selfde ouderdom.  Sedertdien het ons ‘n paar goed saamgedoen, met en sonder die mans.  Gister-aand nooi sy my saam na ‘n girls-night.  Wat ‘n anderste ervaring.  Nie een keer het een van die vrouens eers prober om een van die mans in die restaurant se oog te vang nie.  Ons het diep goed en ligte goed gepraat, partykeer sommer geskater uit ons maag uit.

Vanoggend voel ek asof ek ‘n vakansie gehad het.  Girl power

What Does Your World View Say About You? — MakeItUltra™

Interessant.  Wat haat ek in myself genoeg om te projekteer?

By Dr. Perry, PhD “If you hate a person, you hate something in him that is part of yourself. What isn’t part of ourselves doesn’t disturb us.” ~Herman Hesse Do you view the world through the sunny optimism of rose-colored lenses or is the tint of your worldview darker and more gloomy? One’s view of […]

via What Does Your World View Say About You? — MakeItUltra™