Sonskyn

Alhoewel ons deesdae met die maan gepla is en gereelde ekskursies soontoe plaasvind om alles weer in perspektief te kan sien, is my skrywe vandag meer op dag-bedrywighede gefokus. Eloise het veroorsaak dat ons tipies Europese weer vir amper 3 weke beleef het. Natuurlik is ons dankbaar vir die reën, maar as ‘n kind van die ou Wes-Transvaal, is ek meer gewoond aan ‘n donderstorm as aan wolke en nou en dan reën. Met die instalasie van solar is ons ook afhanklik van die son vir ons krag en 3 weke het die generator bykans daagliks moes sorg dat ons nie uit krag uit hardloop nie.

Gister-oggend was die eerste wat ons kon opstaan met helder sonskyn wat ons begroet het en soos wat ek ewoonlik uitbundig in die reën dans, het ek lus gevoel om op die balkon uit te stap en uit volle bors te sing…..

Alhoewel ek vêr van enige strand af is, wou ek die son omhels en net sing.

Die laaste week was ‘n totaal ander liedjie in my kop:

Het julle geweet dat Anton Goosen hier in Hennopsrivier ‘n plot/plaas besit het? Dit is einde laas jaar (2020) eindelik verkoop, nadat hy die vir meer as 10 jaar uitverhuur het. Wat ‘n interessante man, bekend as die vader van Afrikaanse Rock. Hier is die link na Wikipedia, as jy meer oor hom wil lees: https://af.wikipedia.org/wiki/Anton_Goosen

In elk geval, welkom sonskyn en alhoewel dit huidiglik (alweer) bewolk is, mag ons asseblief ‘n klein bietjie meer van jou sien. (Veral deur die dag wanneer jy vir ons elektrisiteit moet maak)

Emmerskop lysie 11

Liewe leser, hierdie hoofstuk vorm deel van ‘n bloguitdaging waarin die Goue Vroue van Rebusfontein uitgedaag word om ‘n vervolgverhaal te skryf waarin ons items op mekaar se emmerskoplysies uitleef. Soos gewoonlik, is een of meer van die res van ons karakters in die vervolgverhaal. Elke hoofstuk word afgesluit met ‘n emmerskoplysie en ‘n spesifieke vrou word uitgedaag om die verhaal verder te vertel …

Jy kan dus ten minste 13 hoofstukke verwag. Die res van die verhale kan hier gelees word, onthou om gereeld terug te kom om nuwes te lees. Dit is ‘n werk in wording …

https://fresh.inlinkz.com/p/901334e664234152a8107aad817a73bb.

Ruanda, Tanzanië en Gorillas in die mis lê veilig agter ons. Sonel is so besig met kinders en Amerika planne dat sy my gevra het om Trommeltjies te help met haar wenslysie. Natuurlik moes ek eers my bo- en onderklere was na die gorilla toer, so ek het ook maar lank gevat om die storie te kon skryf. Gelukkig het die paar dae se verposing ie goue vroue tyd gegee om tot verhaal te kom, ‘n paar wonde (emosioneel en fisies) kon genees, maar nou sien hulle uit na ‘n nuwe avontuur.

Trommeltjie vra vir

  1. Hang gliding
  2. Zipsliding

Nou ja Google vind totaal ander mening vir Hand Gliding (nota aan self – maak seker jy soek vir ‘n g en nie ‘n d nie) Blykbaar is hand gliding die aksie om jou hand by ‘n motorvenster uit te steek en ek is seker dat dit nie is at Trommeltjies in gedagte gehad het nie. Anyhoo, daai dun seiltjie wat my maak vlieg en bo hou, is een te veel vir my hoogtevrees, so Zipsliding sal dit wees.

Vir die wat nie weet nie, zipsliding is die Engels vir wat ons in ons kleintyd ‘n foefieslide genoem het. Daar is ‘n kabel, ‘n manier wat jy aan die kabel vashou of vasgemaak word en dan gly jy, gewoonlik van hoër na laer en op ‘n stadium stop jy en klim af. Dit kan nie te moeilik wees om te doen nie? Nou moet ons net besluit watter een van die zipslides om aan te durf, bly ons hier in ons eie land of gebruik vir Blitz om ons vêr weg te vat? Scrapy is ons Goue Vrou wat altyd kans sien vir uitdagings, sy self stel dan elke Maandag een vas. Sy het haar goue medalje gekry vir al die uitdagings waaraan sy deelneem. Sy sal weet. Saam raadpleeg ons die internet en natuurlik Red Bull Gives you wings, hulle het reeds die top 10 gelys op hulle webtuiste. Raai wat, een van Suid Afrika se ziplyne is nommer 2 op hulle lys.

Almal spring soos blits in Blitz in en daar gaan ons. Kort voor lank stop ons by Lost City en klouter uit. Una en Woordnoot oorreed ons om eers ‘n ietsie te drink by een van die vele restaurante, net vir so bietjie Dutch Courage. Cheers, klink dit van alle kante af op. Aalsie en Appeltjie het gou weggeglip om hulle geluk te gaan probeer op die masjiene en tannie Frannie is agterna om te sorg dat die geldkoffers ook darem vol bly. Toortsie is in die kombuis in om te gaan inspeksie doen en ook te reel dat ons almal aand-ete gaan kry na ons avontuur. Die res van ons sit rustig en teug aan ‘n glasie wyn of druiwesap vir die senuwees.

Die gholf-karretjie wag al vir ons, toe ons buite kom na ‘n uur of twee en gou klim ons in. Die arme drywer weet nie wat hom getref het met al die gebabbel in sy ore nie. Die vrouens raak stiller soos ons nader kom. Trommeltjies se oë rek toe sy hoor dat die ziplyn die langste en vinnigste ter wêreld is, met ‘n gemiddelde spoed van 160 km/u. Sy wonder of haar emmerskop-lysie nie gou verander moet word nie. Maar Goue Vroue het murg in hulle pype en senuwees van staal, so niemand sê hardop ‘n woord nie.

Daar gekom bekyk ons die trappies wat geklim moet word en wonder wat daarbo wag. Een vir een klim ons op die skaal en elkeen van ons is verbaas, Rebusfontein het gesord dat die van ons wat moet gewig verloor dit ongemerk gedoen het en die wat sukkel om gewig op te tel is wraggies ‘n bietjie swaarder. Nou moet ons besluit of ons alleen wil gaan of saam met ‘n ander Goue Vrou. Wanneer die harnas vasgemaak word, kyk ek na Trommeltjies, ek kan sien dat sy opgewonde is maar tog ook ‘n bietjie skrikkerig. My eie maag is in ‘n klein bolletjie getrek en ek is seker ek is bietjie groen om die kiewe.

‘n Vlerk word tussen ons voete vadgemaak om die spoed nog meer te maak en dan begin hulle tel….3…2…1…gaan…Die bol senuwees in my maag verdwyn eensklaps, die wêreld vou oop onder ons in ‘n malse skakering van groen en bruin. Die aarde en al sy probleme is agter gelos op die platvorm en ons vlieg. Vinniger en vinniger, tot die naderhand voel asof my wange op my agterkop vas is. Dis hoe ek vir altyd wil voel, vry soos ‘n voëltjie. Te vinnig is die 2km agter die rug en is ons weer op moeder aarde. Maar snaaks genoeg, die probleme van ons regte lewe het net daar op die platvorm gebly en kon ons nie vang nie. Weer, weer sê ons Goue Vrou maats, maar helaas dis tyd om te gaan kyk wat Lost City vir ons inhou. Al wat ek weet is Lost City sal nooit weer dieselfde wees nie.

3….2….1….gaan

Terwyl ons terugry, moet ek dink wat op my emmerskop-lys sal wees, so baie dinge wat daarop was, is in die afgelope week afgetik, ek kan net aan 2 dink:

  1. Ski in die Alpe
  2. Sien die aarde vanuit ‘n ruimtetuig

Scrapy sal vir seker een van die twee vir my waar kan maak

‘n Los skroef

Wanneer kleinste Z kom kuier, kan sy haarself ure lank vermaak met my grimeerspiëel. Een van daais wat 10 keer vergroot aan die een kant sodat mens elke plooi van naby kan aanskou. Dan kyk sy vir haarself en draai die spiëel om en om, “Kyk ouma ek is nou groot” en 10 sekondes later, “Kyk ouma nou’s ek weer klein”. Dis seker met al die gedraaiery dat die een skroef wat die kontrepsie aanmekaar hou, uitgeval het en verlore geraak het. Ek is ook heeltemal te aandag-afleibaar – ek dink by myself dat ek ‘n skroef moet gaan soek in die werkswinkel, maar het lankal eer daarvan vergeet sodra ek buite kom. Met die gevolg dat die spiëel maar so hinkepink hang en staangemaak moet word wanneer ek die dag probeer grimering aansit.

Gister toe ons my ma huis toe vat, na 2 maande se kuier, moet ek weer grimeer vir ‘n slag. Ek bekyk die spiëel so en dit laat my dink aan hoe ongemaklik dit so sonder die skroef is. En net daar besef ek dat ekself partykeer so los skroef het. Ek lyk nog ok, kan so hinkepink nog werk, maar die vreugde wat ek veroorsaak “werk” nie 100% nie. Eintlik is dit ‘n klein dingetjie wat my weer kan regmaak, iemand moet net die moeite doen om dit te vind (en nie vergeet op pad nie)

Ek gaan nou dadelik ‘n skroef en skroewedraaier gaan soek

Ek is stil…..

Gewoonlik beteken dit stil en bedonnerd, maar nie die keer nie, nee ek is stil en besig. Eintlik veronderstel om besig te wees met werk, maar min lus vir nog ‘n jaar-einde, nog ‘n keer wat mense nie verstaan dat hulle eintlik nie nog transaksie van laas jaar kan deursneak nie, dit beteken dieselfde goed oor en oor doen.

Desember en November was ek ook stil en toe besig met my nuwe stokperdjie – hekel. Ek dink ek het al die storie van die Unicorn vertel, maar hier kom hy weer. Ek het pas begin hekel en soos ek maar is, natuurlik die mandjies gehekel in al die verskillende steke wat ek op die internet kon vind. Soos dit maar is wanneer mens steke soek, kry mens altyd meer as waarna jy soek, daar het die idee vir ‘n rugsak begin. Ek noem toe vir oudste dogter dat ek vir die kleintjies rugsakkies wil hekel, dis oulik, uniek en bruikbaar. Sy dink dis ‘n goeie idee, maar soos gewoonlik moet sy haar eie idee bylas. “Ma, maak vir M ‘n Unicorn rugsak asseblief”. Ek soek en soek, maar kry nêrens ‘n oulike patroon vir ‘n unicorn rugsak nie, ek kry wel ‘n oulike patroon vir ‘n speelding en ek spring aan die werk.

Jongste dogter se woorde: “Ma, ek is nie so kieskeurig soos sussa nie, ma kan vir my twee net gewone rugsakke hekel”. Ek is ten einde laaste klaar met die grootste unicorn op aarde, toe jongste eendag kom kuier. Na sy die unicorn gesien het, is die storie verander na “Ma kan nie vir M ‘n unicorn maak en vir my twee net rugsakke nie”. Sug. Ek soek toe maar nog patrone en kom op ‘n oulike kat en hond af. Nou gewoonlik word die Arugami speelgoed uit wol gehekel, maar ek het dit met t-shirt wol gedoen. Die gevolg: die speelgoed is 3 keer so groot as wat ander mense s’n is. Ek het ook besluit dat hierdie die kleintjies se kerspersente sal wees.

Voordat ek vir my sus in JBay gaan kuier het, was al drie klaar, hulle moes net aanmekaar gesit word. Ek het terug gekom en een na die ander ding het voorgeval, wat beteken het dat ek Oukers-aand deurnag moes werk om die 3 persente aanmekaar gewerk te kry. Mense dink hekel is moeilik, maar die vaswerk is ‘n heel ander storie Dit was darem klaar gewees Kersdag en kon toegedraai word. Die kat was so groot dat ons 2 rolle papier moes gebruik.

Deesdae kan mens mos kies of jy ‘n 20kg tas wil vat (wat R150 kos per vlug) en of jy net handbagasie wil vat (7kg) wanneer jy vlieg op lae-koste rederye. Natuurlik het ek net handbagasie gevat. Nog nooit het iemand so baie in so klein tassie kon prop nie en 6 bolle wol en hekelpen is ook nog saam. Dit het beteken dat ek uiteindelik iets vir myself kon hekel, my eerste poging met gewone wol. Deesdae kan ek nie meer voor die TV sit, sonder dat my hande besig is nie. Ek dink ek is reg vir die winter.

Auld Lang Syne

Wanneer die ou jaar afgesluit word en ‘n nuwe begin word, terwyl dit nog steeds inperk-tyd is, mag mens mos nie by ‘n kuierplek gaan kuier nie. En veral mag daar niks gedrink word wanneer mens wel uitgaan nie. Dan maak mens maar ‘n plan, nooi die kinders oor en partiekie maar by die huis. Die kinders moet natuurlik oorslaap want daar is geen ryery na 9 in die aand nie. Ons het alte lekker gekuier, alhoewel ons nie kon drank koop nie. Gelukkig het ons gewoonlik baie alkohol, so die “shots” kon gegooi word. Hoe later, hoe kwater. Grim is geleer hoe om uno te speel en dit was ‘n gelag vanuit ‘n ander wêreld.

Net so voor 12 uur vra iemand of ons dan nie Nuwe Jaar musiek gaan hoor nie. Dadelik word aan die werk gespring, maar natuurlik kon ek nie veel op die internet vind nie. Happy New Year en Final countdown was al waaraan ek kon dink, toe kom Grim met Auld Lang Syne. Spelling was natuurlik ‘n helse probleem, maar eindelik kon ek dit darem opspoor. Auld lang syne kom in vele formate op Youtube voor, van ‘n trekkerige gesanik, tot hip hop (ek sal julle spaar). 2020 is vaarwel toegeroep en 2021 verwelkom.

Met ‘n nuwe jaar kan mens nie help om te dink aan laas jaar nie, die goed, die sleg, nuwe goed wat geleer is en die klompe gewig wat opgetel is. As ek nou terugkyk, kan ek meer positiewe as negatiewe dinge raaksien, maar toe dit nog laas jaar was, was dit moeiliker om die positiewe raak te sien.

‘n Nuwe jaar, met nuwe uitdagings (en ‘n klomp ekstra rolletjies om die middel) bring ook nuwe hoop. Hoop dat die Covid gemors oor sal gaan, hoop dat die jaar meer lag as traan inhou en hoop dat almal wat naby my is, gesond en gelukkig sal wees. Ek hoop dat elkeen wat hier lees ‘n voorspoedige jaar sal beleef.

Ek wens ek lon net voor 12 op die 31ste onthou het dat die Afrikaanse weergawe van Auld Lang Syne baie beter is as enige van die YouTube weergawes.

‘n Lang jaar

Wanneer ‘n jaar soos 2020 amper verby is, is mense sielsmoeg, moëer as menige ander jare. Dalk is dit die roller-coaster van Covid, die onsekerheid oor finansies of dalk net die magteloosheid van inperking. Hoe dit ookl sy, mense is moeg. Hulle vat dan hulle laaste geld en bespreek ‘n vakansie, om weg te kom, uit te kom en net miskien van die moeg ontslae te raak. Eintlik is dit vreemd dat almal so moeg is, het almal dan nie heerlik gerus in die eerste inperking dae nie?

Vir my was dit net so ‘n lang jaar, met boonop ‘n afgeskryfde kar en natuurlik Grim wat sê ek moet ‘n Toyota bakkie aanskaf. Ek is mal oor ‘n Toyota, maar die prys van die gesogte bakkies, maak my syfer-kop skoon klop. Die gevolg: ek gaan die plaas bakkie ry, ten miste vir ‘n ruk. Geen kragstuur, geen radio, ‘n afgedopte stuurwiel en ‘n mankoliekige bestuurs-sitplek, ten spyt.

Vir maande het ons my sussie belowe ons kom kuier in Jeffreys baai en keer op keer moes ons kanselleer want iets het voorgeval. Ons het besluit dat ons vanaf die 11de Desember tot die 20ste sal afry. Met die kar situasie en Grim se bakkie wat diesel sluk soos ‘n ou alkoholis, het ek op die laaste nippertjie ‘n vlieg-kaartjie gekoop en alleen gaan kuier. Wat ‘n heerlike rustige wegbreek. Dis anders om by familie te kuier, mens mag maar vir dae aaneen niks doen. Wat dit werklik besonders gemaak het, was dat my boetie en skoonsus ook daar was. Dit was die eerste keer in seker 20 jaar wat al drie kinders op een plek was vir langer as ‘n dag. En ek kon net Afrikaans praat en in die son lê as ek wou (Grim hou baie meer van rondry en ontdek gedurende vakansies). Die strande wat toe gemaak is vanaf die 16de het my nie eers gepla nie, ons klompie het heerlik in die lagoon baljaar.

Oremôre is dit Kersfees en ek moet sê dat dit vir my (en ek is seker baie ander), baie onwerklik voel. Kersversierings en Boney-M in die winkels word min gesien en gehoor want ons almal bly maar nog steeds weg van winkels af. Hierdie jaar het voorwaar ons almal verander, wel eintlik kan ek net van myself praat. Ek is min lus vir die werk van Kersfees, die geskarrel om laaste persente klaar te maak (die kinders se diere moet vanaand aanmekaar gesit word) en die slaaie wat nog gemaak moet word. Ons gaan na my jongste dogter toe wat beteken die huis sal darem nie chaos wees nie. Alhoewel ek min lus is vir die dag, is ek seker dat die wonderwerk van Jesus se geboorte en die vreugde op die kinders se gesiggies die dag sal opvrolik.

Met inklok-reëls steeds van krag en restaurante wat vroeg sluig gaan die Nuwe jaar rustig by elkeen se huis ingegaan word. Laas jaar het ons terug gery van Mosambiek af op die 1ste, so ons het ook nie eintlik vreeslik fees gevier op die oujaar nie. Waar is die dae wat ‘n deurnag lang-arm dans en te veel tequila ‘n oujaar uitgesien het? Dit het natuurlik beteken die eerste dag van die Nuwe Jaar is ingesien met ‘n helse babelas.

Ten spyte van alles wat verkeerd gegaan het, die jaar, kan ek met oortuiging sê dat die goeie goed by verre meer was. Die verandering om van die huis af te werk het my lewe se kwaliteit net verbeter. Die nuwe en ou vriende wat gemaak is die jaar, is blywende spatsels son wat skyn. Met die kinders en kleinkinders gaan dit ook goed. My sewe jaar plan wat laas jaar ontwikkel het, het nie presies gebeur soos beplan nie, maar is nog soort van, aan die gang.

My hoop vir elkeen (en myself) is dat 2020 se lesse vir altyd onthou word en dat 2021 voorspoedig sal wees.

Daar is altyd een…

Wat doen jy om van frustrasie ontslae te raak? Baie mense slaan ‘n gholfbal, ander hardloop teen breeknek spoed en ek is seker party mense oefen. Ek doen nie een van bogenoemde nie, ek slaan vlieë.

Mense wat op ‘n plaas/plot woon en boon-op nog diere ook aanhou, weet van vlieë. Wanneer ek by die winkel instap en vir iets vra vir vlieë, kry die verkoopsman so kyk in sy oë wat sê: Dolla vandag gaan ek uit jou uit geld maak. Daai outomatiese spuitkannetjies kos nou al meer as R200 en hou net ‘n maand, korreltjies en aanverf goed werk nie so goed nie en daai rooi top goed stink so, mens kan dit net buite gebruik. Dit is ook asof die verdomde goed ‘n immuniteit ontwikkel, pleks van doodgaan, vlieg hulle so lui-lui rond. Natuurlik kan mens die ou beproefde Doom gebruik, maar na die bottel leeggespuit is en mens self amper dood is, vlieg daar steeds ‘n paar pestilensies rond.

Natuurlik wanneer jy ‘n vlieëplak soek, is diè nêrens te vinde nie. My grootse vreude was om die vlieëplak te ontdek 2 weke terug, presies waar ek dit opgehang het (small things….) Ek het nou ‘n nuwe vreugde, vroeg-oggend stap ek die kombuis binne met die vlieëplak en klap links en regs vlieë dood. Dan begin die jag, daai vlieg wat opstyg nes jy reg is om te klap, om en om die eiland, ek lyk soos ‘n properse grootwild jagter. Die beste is wanneer jy 2 gelyk doodklap, veral wanneer hulle “besig” is, dan roei jy mos sommer toekomstige nasate ook uit.

My dogter het vir my een van daai raket-goeters gekoop. Met hom skok jy sommer ‘n klompie gelyk in hulle maai in, maar ek vind dat die beste is om die vlieëplak en die skok-raket gelyktydig te gebruik. Wanneer die hele vloer vol dooie vlieë lê en ek ten minste ‘n duisend stappies om die eiland voltooi het, voel dit asof ek my doel vir die dag bereik het. Maar daar is altyd een…. Een frikken vlieg wat die plak en die raket kan verny en rustig voortvlieg. Tot etenstyd wanneer die proses herhaal word!!

Ai

So baie het gebeur sedert ek laas geskryf het…

Ons het solar ingesit en is nou amtelik uit Eskom se kloue. Daar is natuurlik ‘n groot verskil tussen die drome van jou eie krag verskaf en die realiteit. Wakker word in die oggend sonder elektrisiteit is nou eenmaal nie vreeslik lekker nie. Dit het nou al ‘n paar keer gebeur. Ons maak natuurlik nog aanpassings soos ons aangaan en ek en Grim het al ‘n paar keer bietjie vasgehaak, maar ons sal uiteindelik daar uitkom. Wel ek hoop so.

My kar is afgeskryf. Ek het ‘n klein ongelukkie gemaak met ‘n ander motor en nou is my blou Fordjie na ma toe (in sy moer in). Ek het net ‘n effense seer gewrig van die ongeluk oorgehou.

My hare is aansienlik korter en die wortels nou blou-pers. Ek wou graag middernag blou gekleur het, maar my dogter het net pers gehad, nou is die blou op bestelling om later ingesit te word.

Amper het ek vandag ‘n goewerment-amptenaar by die lisensie-kantoor gedonner, sy moes net agter daai glas uitkom. Dat die mense die mag het om kwart oor twee te verklaar dat hulle nou klaar gehelp het, al werk hulle tot vyf-uur, gaan my klein verstandjie toetentaal te bowe. Dit nadat hulle ons herwaarts en derwaarts rondgestuur het vir dokumente wat nie van ander “kliënte” verwag word nie. Ek het regtig amper ‘n slag-aar in my kop gebars.

Ons is nou amptelik oor na SAP Hana toe. Dit was (en is nog steeds), ‘n nagmerrie. Verkeerde transaksies, verkeerde maand se postings en en en. Die interface wil net nie werk nie en almal is so voos na 3 weke dag en nag werk, dat hulle nie eers meer omgee nie. Nuwe ouditeure op die koop toe, wat baie hard probeer om Oktober te oudit. Oktober maand is vandag eers toegemaak. Chaos.

Met die boerdery gaan dit aan. Van die bokke het ‘n snaakse siekte wat maak dat hulle glad nie wil eet nie. Dan het ons ook ‘n paar verloor deur slangbyte, Hartwater en te groot lam wat glad nie kon uit nie. Ons het ook ‘n hele paar lammers bygekry, wat almal goed doen. Ons 2 hans-lammers is nou 2 maande en ‘n bietjie oud en hulle dink glad nie dat hulle bokke is nie. Hulle wil net agter mense aanloop en meng glad nie met die res nie, ai……

Alles en alles gaan dit goed, ek werk nog steeds van die huis af en hoop al hoe meer dat dit vir altyd so kan bly. Ek probeer om so hier en daar ‘n blog te lees, maar kom nie altyd daarby uit nie. Deur al die blah-blah vergaderings, het ek darem reggekry om die wêreld se grootste kat te hekel en sal fotos pos sodra hy aanmekaar gesit is, die grootste Unicorn op aarde is ook klaar, nou nog net ‘n hond, dan het al 3 die dogtertjies ‘n Kers-persent.

Dis nou na middernag, so ek moet seker in die bed gaan klim en excel in vrede sy ding laat doen. Lekker slaap

Spelling is belangrik

Na maande se stilte, skryf ek weer ‘n ietsie, nie ‘n belangrike ietsie nie, maar darem. Ons is besig met ‘n SAP Hana implementasie, wat horribaal skeef geloop het, vir eers wil ek nie in detail ingaan nie, maar wil darem net sê ek leef nog. Nou ja, dae en nagte word gewerk en arme Grim moet meestal maar self kos maak of by die lokale restaurant vir ons iets kry om te eet. So gebeur dit dan toe ook weer so dat hy Woensdag vir ons vetkoeke gekry het, een vir dadelik eet en een vir die kosblik Donderdag.

Donderdag was toevallig die dag wat ons die eerste users op die nuwe sisteem toegelaat het en natuurlik het almal vergeet hoe om hulle gewone werk te doen, so die dag was dol. Ek het uiteindelik so nege-uur die aand my baas gebel en vertel dat ek die allerergste migraine het en nou gaan slaap. Wanneer ek die tipe migraine kry is daar geen manier dat ek iets kan eet nie. Die gevolg dat diè aand se take-away wrap saam met die vorige aand se vetkoek in die yskas gelos is.

Vrydag-oggend was ek skree honger en die vetkoek moes eerste geëet word. So staan ek met die ding in die hand en dink bymeselwers: “Vet koek eet vetkoek” en besef spelling is belangrik…..