Bali

Die eerste dag toe ek daar aankom, sê ek vir Una, as ek vir Bali moet beskryf met een woord, sal dit seker “oorweldigend” wees, die natuurskoon, die malle kleure, die verkeer-chaos. Maar na die 10 dae, sal ek dit eerder doen met die woord “blymoedig”

Meeste van die mense daar het baie min, amper niks, maar hulle is so dankbaar vir elke klein dingetjie wat hulle wel het. Nog nooit het ek mense beleef wat so vriendelik is nie. Die verkeer is absolute chaos, met scooters wat van bane verwissel, motors wat toet en baie min verkeerstekens of robotte, maar nie een keer het ek ‘n ongeluk gesien nie. Nie een keer het iemand eers kwaad gelyk terwyl hulle bestuur nie, net glimlagte en ‘n vinnige tongklap wanneer iemand voor een van ons drywers inry.

Elke plek waar ons kom, groet die mense ons met ‘n glimlag en daar is net niks wat vir hulle te veel moeite is nie. Winkel-eienaars roep jou nader met “Skuse me, skuse me, come see” en wanneer jy die eerste persoon is vir die dag om iets te koop, hoor jy “For good luck” uit hulle monde.

Na ‘n rukkie begin ek ook so optree, weg is die allewige frons, glimlag vir almal, groet met ‘n lied in my hart die oggend en elke mens op my pad. Die Bali mense is nie vreeslik luiddrugtig nie, ons klompie Suid-Afrikaners het natuurlik kliphard gesels en gelag, sommer so uit ons maag uit. Daar in Ubud, waar ons in ‘n boutique hotel gebly het, moes Una ons gereeld vermaan om te sjuut, ander mense gaan soontoe om te mediteer en te joga. Natuurlik het ons net vir 2 minute sagter gepraat en gelag, sy moes later maar moed opgee en saam luiddrugtig wees.

Ag, hierdie trip het regtig my lewe reeds verander. Daar is net hierdie innerlike smile in my hart, wat oorspoel na my gesig. Dis asof niks en niemand my kan kwaad kry nie. Ek wil teruggaan Bali toe en sal maklik vir ewig daar gaan bly.

Wyan was een van die mense wat ons die meeste geniet het. Natuurlik ken hy vir Una al vir jare, so hy het elkeen van ons sommer onmiddelik in sy hart ingelaat. Menige kere het hy ons verbaas met sy vlymskerp humorsin en sy sê-goed. Die dag toe Una haar rus-dag van ons klompie neem en ons alleen saam met Wyan stuur, vertel hy vir ons dat hy ook musiek maak in sy af-tyd. Met die tempels en feesvieringe wat rondom die hotel gebeur het, was ek minder opgewonde oor sy musiek-vernuf. Toe die ander klomp in die winkeltjie lank vat, het Wyan die geleentheid gebruik om op die xilofoon te speel. Hier is die video:

Advertisements

14 thoughts on “Bali

  1. Ek onthou my eerste ondervinding in Bangkok…ek was in ‘n taxi ongeluk! Die bestuurders het uitgeklim, vir twee minute geredekawel en weg is ons! Hier word die pad toegemaak as twee motors liggies bots. Is bly jy het dit soveel geniet….

    Like

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out /  Verander )

Google photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google. Log Out /  Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out /  Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out /  Verander )

Connecting to %s