Geluk by die ongeluk

So ruk terug het Woordnoot geskryf oor een van hulle pasiënte wat op 75 vir die eerste keer oorsee gaan toer, nou ja, sy het van my ma gepraat. Vir ‘n hele jaar lank is daar omtrent net brood geëet, sodat die geldjies vir die toer betaal kan word, daar is vir elkeen vertel van die toer en uitgesien na die toer. Iemand anders (ek) moes al die mislike admin goeters doen, soos visa aansoeke en dokumente print en tasse drie keer oorpak sodat genoeg spasie gelaat kan word vir ietsie wat gekoop gaan word.

Laas Sondag reël ek toe dat die 3 kleinkinders, wat die kant is, almal ietsie saam gaan eet net voor ouma lughawe toe gery word. By ORT aangekom, stop ons op die drop en go, maar ek spring vinnig in saam met ma, net om seker te maak sy is ok en vind haar toergroep. A27 is die terminaal, maar dis niemandsland, o gonna, het ons die datum verkeerd, of die tyd? Ma kyk op haar foon en kry die whatsapp dat die terminaal nou B76 is. Terminaal B is vrek ver, so al die bagasie word terug gelaai in die kar en ons probeer weer. Daar aangekom kan ek sien my ma is nou erg op haar senuwees, so ek kyk vinnig rond en sien nie enige clampers nie, so spring by terminaal B ook in, wys haastig dat my ma na regs moet gaan soek vir 76 en druk en hardloop. Buite gekom…… is my kar geclamp (na letterlik 2 minute) en die perd wil niks weet nie, beduie net ek moet na die kantoor gaan om versagting te gaan vra. 20 minute later kom ek by kantoor aan, waar die teller my beduie dat hulle ook niks vir my kan doen nie, ek moet R2000 kontant betaal of ‘n supervisor loop soek. Terug by die kar kry ek die oorspronklike clamper weer in die hande en beduie dat ek my 75jarige ma gehelp het, hy moet vir supervisor kry. Na ‘n lang gestoei om my ma se paspoort bladsy in die hande te kry, wat wys dat sy wel 75 is, laat hulle my gaan. Dis ‘n uur wat ek nooit weer gaan terugkry nie. Die geluk – Ek moes mooi “Yes, madam, no madam”, ek kon nie baklei nie (wat my natuurlike reaksie is), ek het geleer dat ek wel in staat is om trane te laat loop on demand.

My ma kry darem weer wifi ‘n dag later (Maandag) en laat weet dat alles lekker is en goed gaan.

Woensdag bars die bom, die toer-admin bel en sê dat my ma geval het op die boot, dis nou op die heel eerste dag op die boot, sy het haar voet seergemaak, moontlik gebreek en is in die hospitaal, hulle gaan haar huis toe stuur. Later die middag vind ons uit dat die voet darem nie gebreek is nie, maar sy kan nie loop nie, so gaan nog steeds huis toe gestuur word. My ma bel my op whatsapp: “My kind, het jy gehoor (tranedal)” “Ja ma, kalmeer asseblief, ek kan nie hoor wat ma sê nie…….”, nog trane. “My kind, ek is nou hier by die hospitaal en hulle wil my nie ontslaan voordat ek hulle nie R7 000 betaal nie.” “OK ma, betaal hulle dan” “Maar my kind, ek het nie genoeg geld nie”, “Ma het R13 000 gehad, hoe bedoel ma?” Nou ja, so tussen die trane deur sê my ma glad nie waar die geld heen is nie, net dat ek ‘n plan moet maak. Ek whatsapp die toer-admin, wat toe nou mooi verduidelik dat my ma eers moet betaal voor sy dit van die reis-versekering kan terug-eis. Ek verduidelik vir haar dat ek nie by dieselfde bank as my ma is nie, so selfs al betaal ek op onmiddelike betaling, gaan dit nie dadelik wys nie, gelukkig kon sy toe ‘n plan maak. Natuurlik het die boot teen daardie tyd reeds verder gevaar met die ander toergangers en kon sy reël dat my ma vir die aand in ‘n ander kliniek opgeneem word, voordat sy Donderdag-aand sou terugvlieg. Die geluk – Dankie tog vir ‘n toer admin wat kan reëlings tref.

Ek verduidelik vir my ma dat sy op die lughawe moet vra dat hulle haar help om wifi te kry, sodat ons net kan weet dat sy op vlug1 is en dat sy wel op vlug2 ook uitgekom het. Onthou sy is alleen, sonder toergroep en in ‘n rolstoel. Vanoggend kyk ek na my whatsapp, die stilte is oorverdowend.

So klim ek in my kar om haar by die lughawe te gaan haal, sonder om te weet of sy wel op die vlug is. Die vlug het skaars geland, was nog besig om te taxi, toe bel ek en kry haar, dankie hemel in die hande. 1.5 Ure later het sy darem haar tas en laai ek haar in die kar met ‘n moerse gesukkel. Halfpad huis toe hou sy uiteindelik op met huil lank genoeg sodat ek haar kan verstaan. “Ma, wat het ma met al ma se geld gedoen? Hoe sou ma vir ‘n hele 8 dae verder kon oorleef sonder geld?”, “My kind ek wou nie sê nie, maar daar was hierdie pragtige swart leerjas in Turkye, ek vra toe die man en hy sê 200 dollar. Toe ek terugkom by die wifi, sien ek dit was 500 dollar”, “Hemel ma, kon ma nie die jas gaan teruggee nie?, “Nee my kind, ons het nie weer daarlangs gegaan nie.” (Die word gesê met ‘n baie apologetiese gesig). Nou ja, wat sê mens, my ma gaan daai R10 000 jas elke dag winter of somer moet dra om R10 000 se waarde te kry. Ek het so gelag dat ek amper die kar omgegooi het. Die geluk – Die jas gaan ‘n erfstuk word en dis beter om te lag as om te huil oor gedane sake.

Tye

Die tye het vir seker verander, ons leef in opwindende tye. Ek lees vanoggend in Business Tech oor hoe winkels AI (Artificial intelligence) al hoe meer gebruik. Ek dink Covid het die aanvaarding van tegnologie om alledaagse take makliker te maak met jare bespoedig. 3 Jaar terug het baie min van ons “gewone” mense van die internet gebruik gemaak om aankope te doen, meeste net as dit iets was wat ons op geen ander manier in die hande kon kry nie en dan het ons die hele storie ook nie veel vertrou nie. Covid het dit heeltemal verander. Nou het meeste van ons al ten minste 1 keer gewone goed soos kruideniersware online gekoop. Vir my persoonlik spaar dit geld en tyd om nie in te gaan winkels toe nie, ek koop nie allerhande onnodige goed nie en ek hoef nie ‘n trollie vol goed self in my kar te pak nie, die courier lewer dit af, pak die oor in my kattebak en al wat ek hoef te doen is click, betaal en wegpak by die huis.

Fassinerende artikel oor aanlyn aankope deur Deloitte: https://www2.deloitte.com/content/dam/Deloitte/za/Documents/strategy/za-Digital-Commerce-Acceleration-2021-Digital.pdf

In elk geval ek het begin deur te skryf oor AI of kunsmatige intelligensie (alhoewel KI ‘n ander betekenis het) Winkels oorsee monitor gesigsuitdrukkings, aksies en bewegings deur winkels om te bepaal of iemand geinteresseerd is om iets te koop, die spesifieke item sal dan automaties opkom in advertensies, spesifiek vir hulle, wow. Google assistant word deur Walmart gebruik, wanneer ‘n persoon die instruksie gee “Sit melk in my mandjie”, weet AI watter melk voorheen gekoop is en sal dit outomaties kies vir die mandjie, wow. Dan is daar nou ‘n virtuele aanpaskamer, waar ‘n foto van jou hele lyf geneem word en AI dan die perfekte pas vir jou kan kry, wow. Hier is die link na die artikel

Die flieks waar die toekoms uitgebeeld word, lyk al hoe meer soos ‘n werklikheid wat nie ver van vandag af is nie. Ek wonder net of dit vreesaanjaend of opwindend is?

Net vir fun – 10 flieks wat die toekoms akkuraat voorspel het:

  1. Self-Driving Cars – Total Recall (1990)
  2. Digital Billboards – Blade Runner (1982)
  3. Holograms – Star Wars (1977)
  4. Global Warming – Soylent Green (1973)
  5. Earbuds – Fahrenheit 451 (1966)
  6. Robots – Metropolis (1927)
  7. Smart Home – Logan’s Run (1976)
  8. Lunar Exploration – A Trip To The Moon (1902)
  9. Pandemic Life – Demolition Man (1993)
  10. Tablet Computers, Artificial Intelligence, And More – 2001: A Space Odyssey (1968)

Mmmmmm……

So almal wat hier lees weet dat ons op ‘n plot bly, dat ons bokke het en hoenders. Met die dat dit winter is en ons op solar is en sukkel om deur nagte te kom omdat die dae korter is, het ons besluit om die incubators af te sit. Dit beteken dat ons nie meer weekliks ‘n batch oulike kuikens kry nie, maar dit beteken ook dat ons ewe skielik ‘n helse lot eiers het, so +/- 100 ‘n dag. Een van my buurvroue help verkoop by haar kind se skool, maar nou is dit skoolvakansie. En die eiers hoop op en hoop op, naderhand staan daar 30 trays. Dit klink vrek baie, maar dit is net een week se eiers.

Ek panic, wat de hel gaan ons doen met die klomp eiers. Slimmie kry ‘n idee: verkoop hulle op Gumtree en siende dat hulle almal bevrug is, kan ek R5 per eier vra. Vinnig word advertensie opgesit en so begin ons eiers verkoop dat die k@k wit sit. En teen ‘n veel hoër prys as die R50 ‘n tray wat ons kry vir eet-eiers.

Enigste probleem is die bookskappe wat soms deurkom van gumtree af:

Nou ja, wat reply mens op so boodskap? Ek sukkel bietjie om ‘n reply te kry wat werk, dalk kan julle help.

My reply: “Hi, please send me any questions you might have.” Wat ek eintlik wil sê is “I’m interested in flying to the moon too, so what?

Want wat sê ek anders, dis eiers, dis bevrug, die soort hoenders is gelys, ek sê dat ek tussen Centurion en Harties is, ek weet nie wat hulle nog wil weet nie.

Dan kry jy die ander wat vra: “Do you maybe have Lohman brown eggs?“, blykbaar is “Fok nee, kan jy nie lees nie?” nie die regte antwoord nie. Partykeer wonder ek oor ons mensdom.

5 Jaar, een maand en 1 dag

Dis Saterdag 09/07/2022, 5 jaar presies sedert ek die X laas gesien het, ek wonder nog steeds en sal seker altyd. 1 Hele maand sedert ek opgehou het om te rook, dis maar ‘n verslawing so solank ek leef sal ek altyd seker maar daai craving hê. Hulle (dis nou die slim mense) sê dat ‘n eks roker baie bedag moet wees daarop om nie te vergeet hoe groot die houvas was nie, nie vergeet hoe maklik dit is om weer te begin en hoe moeilik om op te hou nie. Ek is steeds baie trots op myself.

En dan 1 dag sedert die liederlike tand getrek is, ek lyk soos ‘n marmot en nou 6 dae later is my gesig steeds blouswart, die pynpille skop my voete letterlik onder my uit.

Vandag is die eerste dag wat ek terug is by die werk en klaar verlang ek weer om terug te wees op die plot, my happy place. Vandag is ook die 14de, dit sou my boetie se verjaarsdag wees, sy eerste in die hemel en die 1ste keer dat ek hom nie kan bel nie. Ek verlang na hom. Al huilende saam met my sussie vanoggend in JBay, kom ek agter dat dinge nie goed gaan met haar nie. Nes ekke sukkel sy om vriende te maak en werk sy te veel, so sy is eensaam. Ek wens so vir haar part dat sy ‘n maatjie kan maak met wie sy sommer net kan kuier en haar hart uit kan praat, amper soos die blogs vir my doen. Eendag!!

Ek sweer……

soms dat ek wraggies geheueverlies het. Lees vandag ‘n blog en onder-aan is daar mos altyd ‘n vorige blog, so daarop kliek ek ook en lees te heerlik. Wanneer ek by die kommentaar kom, het ek wraggies 4 jaar terug kommentaar gelewer, so dit beteken ek het al hierdie blog gelees? Nie net het ek die blog gelees nie, ek het terug gepieng na die blog toe in een van my eie.

Moet sê ek het my eie een ook weer gelees en kon glad nie onthou dat ek dit geskryf het nie.

Die oorspronklike blog wat ek nie kon onthou ek gelees het nie:https://wordpress.com/read/blogs/101910666/posts/10883

Normaal

Baie mense praat van die “nuwe” normaal, maar eintlik wil ons net almal terugkeer na die voor-coshit werklikheid toe, maar ek wonder of dit enigsins haalbaar is. Gister is ‘n paar van ons in een van die vergaderkamers (is dit wraggies die beste woord vir meeting room?), die internet-verbinding in die plant is af. Meeste organisasies het ‘n primêre internet verbinding asook ‘n sekondêre verbinding indien die primêre 1 afgaan, maar met beurtkrag saam is altwee af. Alhoewel daar ‘n kragopwekker is om MTN aan die gang te hou, is die tegnikuste so besig dat hulle nie oral kan uitkom om diesel in te gooi nie.

In elk geval, ons sit in die meeting room, die “Do not sit here due to Covid” papiere oral op die stoele vasgeplak. Soos mense inkom sonder maskers verstom ek myself om hulle gesigte weer behoorlik te sien vir die eerste keer in 2 jaar. Die verwardheid kan duidelik gesien word, sit ons nou op die stoele met die plak-papier op of nie? Die eerste ou sit op 1 van die stoele en daarna sit almal waar hulle wil.

Die CEO wil in sy kar klim om diesel by die kragopwekker uit te kry, maar niemand weet presies waar die “high-site” is nie en natuurlik kry ons ook nie eintlik iemand van MTN in die hande wat weet nie.

Na ‘n gesukkel kom ons agter dat daar wel diesel is, maar dat die skakelaar om van krag na kragopwekker oor te skakel nie werk nie, so ons wag vir ‘n elektrisiën om op te daag. Ondertussen is dit dag 2 wat die plant wel krag het, maar die trokke wag in rye voor die hek want ons kan nie dispatch nie. (Ek het nou opgegee om woorde te probeer soek op google vir die Engels, skuus)

Almal praat gelyk en die een plan na die ander word gemaak totdat ons eindelik soort van weet wat om te doen. Skielik nies 1 van die mense om die tafel. Geskok word hy aangekyk asof hy die grootste sonde op aarde gepleeg het. Kort daarna staan almal op om terug te keer na hulle kantore en die nuwe normaal toe

Die pad…

Of miskien Diep bad. Dit hang af hoe jy daarna kyk.

Die pad na nie rook nie is soms ook ‘n diep bad vol haaie en monsters.

Ek het die volgende geleer:

  1. Ek het begin rook om in te wees, om cool te wees. Dit is nodig om te reflekteer op hoekom jy begin het, asook die 1ste keer wat jy gerook het, hoe dit gevoel het en hoe aaklig dit was.
  2. Ek het aangehou rook omdat dit nog steeds cool was asook die gevoel dat rook stres minder maak. Op daardie stadium het ek by die Spur gewerk as ‘n waiter (hoërskool) en dit was nogal ‘n stresvolle job om almal gelukkig te hou asook al die bestellings 100% reg te kry.
  3. Rook verminder inderdaad NIE stres nie, dit is ‘n absolute leun, dit veroorsaak stres van sy eie. Dit beteken dat ‘n nie-roker nie meer stres ervaar omdat hulle nie rook nie, ‘n roker ervaar inderdaad meer stres wat deur die rook-monster veroorsaak word.
  4. Die nikotien-reseptors (rook-monster) gaan dood na net 72 uur, daarna is dit nie meer jou liggaam wat die sigaret “demand” nie, maar jou brein
  5. Jou brein kan geleer word dat die rook monster dood is, die gewoonte is wat nou gebreek moet word.
  6. Daar is absoluut geen voordele daaraan om te rook nie. Al die “voordele” wat rokers sien is leuns:
    • Dit maak my meer sosiaal
    • Dit help my minder stres
    • Ek het dit nodig om te funksioneer (koffie/drankie/na ‘n ete/wanneer ek bestuur)
    • Dit laat my meer self-verseker voel
  7. Die nadele is legio:
    • Dit maak my anti-sosiaal om buite te staan terwyl die res verder kuier
    • Dit veroorsaak stres
    • Ek het dit nie nodig nie. Koffie, kos en selfs ‘n drankie proe beter sonder dit
    • Sigarette stink en maak my stink
    • Sigarette beheer my, ek is ‘n slaaf en dit knou my selfvertroue
  8. Wanneer jy die laaste sigaret neersit, kan jy nooit ooit weer net 1 rook nie, nikotien is die ergste drug wat daar is
  9. Wanneer die lus weer kom (en dit sal) is die vraag nie of jy weer ‘n sigaret wil rook nie, maar of jy weer ‘n roker wil wees
  10. Moet nooit vergeet dat jy opgehou het vir ‘n rede nie. Ek is nou ‘n nie-roker, nie ‘n eks-roker nie (eks laat mens voel asof jy iets opgegee het). Ek het niks opgegee nie, ek het alles bygekry:
    • ‘n Langer lewe
    • Minder hoes
    • Minder stink
    • Ek kan kies of ek ‘n breuk wil vat en waar, ek hoef nie in die koue buite te staan om te rook nie.
    • Ek kan weer ruik en proe

Dit sal Saterdag die 9de ‘n maand wees wat ek ‘n nie-roker is, die monster is dood, maar my brein het my liggaam se nuwe status nog nie 100% ingeneem nie, maar elke dag gaan dit beter. Die intensiewe angs wat ek ervaar het is amper heeltemal seker veroorsaak deur die angs van nie sigarette hê nie, nie meer rook nie en my liggaam se reaksie daarop, dit gaan ook al beter. Diep asem haal help, en natuurlik help dit ook dat diep asemhaal nie meer gepaardgaan met erge hoesbuie nie.

Verdrink

Dalk is dit net ek wat voel asof ek verdrink, maar net dalkies is daar ander wat ook so voel. Sedert my boetie se ontydige dood voel dit asof stres my lewend opvreet. Noudat ek daaraan dink, dis al langer, Covid se skuld?

Deesdae is alles stresvol, goed wat alledaags is, is vir my ‘n berg. Moet die kar se lisensie hernu word, stres ek vir dae daaroor, vergeet daarvan en moet dan inderhaas ‘n plan maak om in ‘n ry te gaan staan. Werk het dieselfde effek, ek word in die middel van die nag wakker en lê dan en bekommer oor die goed wat nie klaar is nie, net om die volgende dag so moeg te wees, dat ek in elk geval nie kan onthou wat nou eintlik gedoen moes word nie. Hiperventileer en bewerasies is elke dag se ding, aanhoudende kopsere ook.

Selfs toe ons vir 5 dae in Mosambiek was, het die gevoel van verdrink nie weggegaan nie. Dit voel asof ek van buite af na my lewe kyk.

Vandag is 2 weke sedert ek opgehou rook het en natuurlik het dit net my stresvlakke verder verhoog. Blykbaar moet mens diep asemhaal en meditasie oefeninge doen, maar direk na dit gedoen is, val die water my weer aan. Ek weet wraggies nie meer wat om te doen nie, op die stadium voel ek om my kop onder die duvet in te druk en net te slaap. Moet ek ‘n dokter gaan sien? Sal dit self oorwaai? Dalk meer uiting gee aan my gevoelens deur te blog?

Die Goue Vroue hou vakansie

Die Goue Vroue is ń groepie bloggers wat saam aan spesiale stories skryf. Indien jy mettertyd al die skrywes saam wil lees, en wil uitvind hoe die Goue Vroue beland waar hulle nou is, gaan loer in op die link:https://fresh.inlinkz.com/party/a844ec34c0574957a27ccdce16e2a94d

Vakansie? Gewoonlik beteken dit ‘n rustige tyd, maar soos vele male vantevore bevind die Goue Vroue hulleself op die Noordpool na ‘n brand en plate wat skuif en ‘n seekoning en ‘n seun wat groener weivelde soek en seekatte en ‘n strykyster en en en. Dankie tog vir 2 ure se “solitary confinement” ala Camilla, anders het my kop behoorlik gespin.

Seegogga se singery van Under the sea, draai steeds in my kop rond. “Waar kom daai liedjie vandaan?”, wonder ek hard op. Sonell ken alle Disney flieks baie goed en sê sommer dadelik – “Little Mermaid natuurlik” Ewe skielik vergeet ek van die koue en onthou – “(Vr)ouens, Triton was Ariel se pa in Little Mermaid, sekerlik moes sy ‘n ma ook gehad het. As ons klompie nou net kan uitvind wie dit was, moet ons net sorg dat hulle twee ontmoet, dan sal hy terug gaan na Poseidon toe. Maklik”

Laptops word nader getrek, Una maak haar soektog na muskietnette toe en kry eerste waarna ons soek https://disney.fandom.com/wiki/King_Triton. “Triton was getroud met Athena”, lees Adri oor haar skouer, “daar is nog ‘n link, click Una, click”, roep sy uit deur lippe wat bewe. https://disney.fandom.com/wiki/Queen_Athena. Nou is dit Ekmyself wat die vinnigste lees, “Triton en Athena ken mekaar, hulle is vriende van kleins af. Hoe gemaak om hom te laat besef hulle kan meer wees as net vriende?”

Daar is net een tussen ons wat weet hoe om met sjarme enige man te kry om te doen wat sy wil hê en dit is Camilla. Uit een mond vra ons haar, maar Lorenzo skud net sy kop en sê “No, no, she is done with that stuff, shoese someone else”. Christa vra uit die bloute uit, “Shoes? wat het skoene met ons penarie te doen?” Gelukkig verstaan Seegogga nie net krap nie, maar ook ‘n bietjie Italiaans, “Choose, nie shoes nie, hy wil hê iemand anders moet vir Triton oortuig.” Camilla sal moet lesse gee en gou, wie gaan sy kan leer? En dan is daar ook nog die klein probleempie om Triton te vind en hom te stop voor hy groot marakkas maak.

Ons almal kyk verskrik op, die snaakste geluid tref ons ore. Ons sien hoe ‘n meerman ‘n knoetserige kegelskulp voor sy mond hou en daarop blaas. Skielik kom ‘n rukwind op en blaas ons weg van die Noordpool af…….

Hannelie sal jy verder vertel asseblief

Planne (2)

Omdat Christa nie die somme verstaan het nie, gaan ek dit probeer beter verduidelik:

LOL ek verstaan ook nie die somme nie. Die oorspronklike plan was om op 55 af te tree (kan pensioen kry sonder belasting), die plan was voor Covid, so 2 jaar terug, dit was toe ek 48 was, so ‘n 7 jaar plan. Toe gebeur Covid en geen bonusse wat beteken ons kon nie die huis afbetaal so gou soos ons wou nie, wat beteken ek kon eers op 57 aftree. Nou is die plan verminder met 7 jaar, want ek wil nou “aftree”

Ek het my baas gaan sien, selfs ‘n brief geskryf waarin ek voostel om van die huis af te werk nou en wanneer die plot verkoop word, van Moz af. Internet daar is goed en die leefstyl briljant (vra vir Una). Indien die werk dit nie wil doen nie, is plan 2 om te konsulteer soos en wanneer hulle my nodig kry teen uurlikse betaling. My baas was (verbasend) ok met die storie en het die voorstel na die CEO geneem. Net so op ‘n syskrif, saam met hom werk ek al 22 jaar. In elk geval, die antwoord was ‘n “HARD NO”, wat beteken dat ek glad nie vanuit my huidige werk enige inkomste moet verwag nie. Ek was platgeslaan, lang dae en ure en jarelange commitment beteken klaarblyklik nie veel nie. Ek het ook werklik gedink dat ek ‘n wesenlike verskil hier gemaak het en steeds maak, maar blykbaar was ek daaroor ook verkeerd. Dadelik het ek aan die werk gespring om ‘n ander werk te kry, waar ek remote kan werk, want ek sal vrek as ek niks het om te doen nie.

Ondertussen is ons ook besig om te beplan of ons steeds die skuif kan maak wanneer die plot verkoop en ons die wins vas belê. Dit sal gaaf wees indien ons wel ‘n ander bron van inkomste kan hê, maar op die stadium wil ons seker wees dat ons sal kan oorleef (al is dit op die broodlyn) sonder dit.

Hier is waar ons is:

Stap 1 – Vind ‘n plek om te bly. Ons het ‘n heerlike huis gevind, so 6km van Una-hulle af

Stap 2 – Sorteer die budget uit om by maandelikse inkomste uit te kom. Kom uit by maandelikse beraamde uitgawes

Stap 3 – Betaal vir die huis en kry papierwerk in orde

Stap 4 – Besluit wat om te vat en wat om weg te gee / verkoop. Begin weggee en verkoop

Stap 5 – Sit die plot in die mark

Stap 6 – Afhangende van hoe lank dit vat om te verkoop en hoe vêr stap 4 is, besluit oor die datum van vertrek

Geen van bogenoemde stappe sluit in die koop van 2 quad-bikes nie, ons is veronderstel om minder te maak nie meer nie, maar nou ja, 2 quad bikes is gekoop en betaal. Sug

Ons het reeds besluit om nie verder kuikens uit te broei nie, so totdat al die hoenders verkoop is, verkoop ons net die eiers. Verkoop van meer as 2000 hoenders is deel van stap 4. Sug nog ‘n keer

So daarshy, die somme maak steeds geen sin nie, die planne ook nie, maar die einddoel maak baie sin (vir ons in elk geval)